Çanakkale 25 Nisan 1915 - ∞

[B61]

Dedelerimiz, atalarımız eminim bu günler için savaşmamışlardır... bu günleri Türkiye'miz görsün diye savaşmamışlardır. Mermilere göğüs germemişlerdir...

Türkiye'nin şimdi ki halini görseler, utanırlar.

[Necmettin ALTUNTAŞ]

Çanakkale'yi her gün anmak gerek... Allah onlardan razı olsun, onlar da bizden...

Biz onlardan razıyız da onlar bizden ahırette razı olacaklar mı yeğen?

[mehmets61]

devletin her bireyi ilkokulda götürüp bu ülkenin nasıl kazanıldığını hatırlatması lazım.ilkokul da küçük değiller her haltı biliyorlar bu yaşlarda tarihlerini de öğrensinler.bilgisayardaki salak saçma savaş oyunları yerine bu bilinci kazansınlar.

[iso_4939]

ınsallah haklarını bıze helal ederler cümlesınden ALLAH razı olsun.........

[GÖLONSA]

devletin her bireyi ilkokulda götürüp bu ülkenin nasıl kazanıldığını hatırlatması lazım.ilkokul da küçük değiller her haltı biliyorlar bu yaşlarda tarihlerini de öğrensinler.bilgisayardaki salak saçma savaş oyunları yerine bu bilinci kazansınlar.

Doğru söze ne denir.

[Oğuz ZEYTİN]

Şanlı destandan bir hatıra olsun:

(Sayın Altan Deliorman'dan naklediyorum)

... Karşı taraf makineli tüfekle ateş ediyor ve askerimizin bir kısmı şehit oluyor.

Arkadaki siperlerden bir asker:"Kumandanım, bana müsaade edin, arkadaşım vuruldu, gidip onu alayım."

Kumandan: "Görmüyor musun; bu vaziyette nasıl çıkılır, hemen vurulursun." diye izin vermez.

Asker ısrarcıdır: "Olsun, ben gidip alayım."

Kumandan: "Oğlum, o ateşe maruz kalan bir insan yaşama imkanı bulamaz, ölmüştür."

Asker: "Olsun, ölüsünü alırım"

Komutan, bu asker de ölecek diye düşünür, ancak sonunda izin verir.

Asker, o mermi yağmuruna aldırmaz. Arkadaşını sırtlayıp sipere getirir.

Kumandan bakar ki ölmüş ve askere döner: "Ben sana söylemedim mi, ölmüş. Boşuna gittin"

Asker: "Boşuna değil kumandanım, ben gittiğimde henüz ölmemişti, son nefesini vermemişti. Gözlerini açtı, beni gördü ve bana 'GELECEĞİNİ BİLİYORDUM' dedi".

***

İşte, ulu Allah'ın ordusu necip TÜRK Milleti'nin bağrından böyle ülkü devleri çıkmıştı. Günümüzdeki soysuzlar, bu destanlara hamaset gözüyle baksa da bizler, tarihinden güç alarak geleceği inşa edeceğiz.

Bunun için öğrencilik yıllarımda milli bilincin güçlenmesi ve Türklük hafızasının canlanması adına yaptığımız organizasyonlardan biri de şehitlerimizi anmak üzere düzenlediğimiz Çanakkale Seferleri idi. Sayısı çok mühim olmasa da 40 otobüslük bir kafile ile düşmüştük yollara. Hatta bu törenleri İstanbul Üni olarak gelenek haline getirmiştik (Lakin son yıllarda bu etkinlik durdurulmuş diye öğrendik. "Zamanın ruhu"na uymak için olsa gerek...)

O şanlı direnişe, destana imza atanlardan Allah razı olsun.

[Badaloğlu]

Oğuz, müthişti gerçekten... Teşekkürler, o askeri anlamaya çalıştım ve komutan gibi bende anlayamadım. Ama askerlerin arasındaki bu kopmaz bağın kardeşten ileri olduklarını gördüm. İnsan gerçi bu zamanda kardeşi için kılını bile kıpırdatmıyor ama bunun başka bir açıklaması yok. Varsa yazın bizde öğrenelim...

[Yiğit Gayretli]

Biz onlardan razıyız da onlar bizden ahırette razı olacaklar mı yeğen?

Bu hallerimizle çok zor Necmettin abi.

[SEDAT]

* Ne mutlu Türküm Diyene